Meditatie - ''sporten voor het brein & de geest''

Meditatie of mindfulness

Meditatie en Mindfulness worden steeds grotere fenomenen in de Westerse Wereld. De een zweert erbij en de ander vindt het al snel te ''zweverig''. Ook al hoor en zie je er veel over, het blijft binnen onze maatschappij toch nog een buitenbeentje. Enerzijds omdat het ongrijpbaar is, maar ik denk dat er nog een aspect meespeelt - het brengt ons in aanraking met een grote angst: onze innerlijke wereld.

Laatst was ik een boek aan het lezen en daarin kwam een wat ouder onderzoek in voor waarbij een groep mensen de keuze kreeg tussen twee opties: 15 minuten alleen zijn met je gedachten of 15 elektrische schokken. Bijna iedereen koos voor optie twee... Het blijft bizar, maar aan de andere kant ook wel logisch. Je weet wat je kan verwachten en dat is niet zo als je alleen met je gedachten bent.

Terwijl (1)5 minuten per dag echt aanwezig zijn al veel voor je kan doen. Ik wil/ga je niet gelijk overhalen om het te doen, maar ik gun je dat cadeautje wel.

Er zijn heel veel manieren en mogelijkheden, dus ik snap dat het lastig is om op zoek te gaan naar wat voor jou werkt. Daarom wil ik eerst beginnen met een video te delen, genaamd Brain Man (filmpje staat halverwege, 23 minuten). 

Onderzoek en praktijk komen hier mooi samen, waardoor het toch wat tastbaarder wordt. 

Leven vanuit angst

Verantwoordelijkheid terug over je leven

Als je de titel zo leest, stelt het eigenlijk niet zoveel voor. Het zijn drie woorden die achter elkaar zijn gezet. Maar uiteindelijk is dat laatste woord zo groot en oppermachtig, dat het de twee woorden ervoor teniet doet.
 
Binnen mijn leven speelt angst een grote rol, echter is COVID-19 daar geen onderdeel van πŸ˜‰ Continu in gevecht met negatieve/beperkende overtuigingen, waardoor ik β€˜β€™vergeet’’ te genieten van alle mooie dingen die ik doe en mee maak.
 
Een mooi voorbeeld daarvan was afgelopen maand toen ik met een klus bezig was in Duitsland. Bijzondere mensen, lekker de natuur in en persoonlijk groeien. Alles was aanwezig voor een mooie tijd. Maar gedurende die periode, als we aan het werk waren, zat mijn geest vol met bepaalde zinnen: β€˜β€™dit gaat niet goed’’; β€˜β€™zie je wel dat je het niet kan’’; β€˜β€™Je hoort hier niet’’; β€˜β€™je bent het niet waard’’, enz. Door die drukke geest raakte ik weg van het moment en weg van mijzelf. Ik werd steeds terug gezogen in dat β€˜β€™donkere hol’’, waardoor ik vergat te genieten van het licht.

Toch wordt het effect ervan beetje bij beetje minder. Door de angst te overwinnen om de stap naar binnen te maken, begint mijn (de) wereld die onder de angst schuil ligt langzaam te verschijnen; ruΓ―nes, kraters, bergen, bossen, meertjes, stranden, achtbanen, noem het maar op. Waar je ook kijkt, er komt geen einde aan. Dit laatste klinkt misschien wat zwaar en soms voelt het ook zo, maar dat is uiteindelijk ook het mooie eraan: ik (je) zal altijd bezig blijven met ontdekken en onderzoeken.

Mijn (je) nieuwsgierig- en leergierigheid zal op termijn versterkt worden en het zal mij (je) terugbrengen naar de tijd toen ik (je) als kleuter naar de peuterspeelzaal ging. Spelenderwijs dingen ontdekken en tegelijkertijd begin ik (je) beetje bij beetje ervan te genieten. En door het genieten, merk ik (je) dat dat 5-letterige woord wat minder sterk wordt.

Weg gaan doet het niet, maar dat is ook niet nodig. Want het zal altijd een trigger voor mij (je) zijn om mijn (je) ontdekkingstocht te starten!

En angst begint voor mij steeds meer een afkorting te worden van:
Altijd Nu Genieten Speel Tijdens!